De medewerkersavond stond voor de deur. Een avond waar het gebruikelijk is om een leuke act te doen. Dan ken je elkaar net een kleine week en dan gaat bij ons, het hof, de hersenen draaien, wat kunnen wij nog voor iets leuks doen. Iets wat men niet verwacht en wat we toch nog kunnen verwezenlijken. Denken, sms’en, zoeken, weer sms’en, weer zoeken en ja hoor eindelijk past het “plaatje” in elkaar. Een onderzetter met ons erop gemaakt door onze hof fotograaf Tom Levels. Die zat in de pocket. Op naar het feest. Iets wat we niet gauw meer vergeten, wat was de medewerkersavond een fantastische avond, wat een ongekend talent loopt er rond bij de Kraonige Zwaone.  Het optreden van de nieuwe senaat mocht er zijn sexy, wulps en uitdagend. En dan niet te vergeten het optreden van de Prinsengarde. Zo mooi gezongen en gespeeld, wat een talenten. Denk je alles gehad te hebben kwamen de dames van de soos verkleed als non een “sister act” opvoeren. Was zeer overtuigend en duidelijk, behalve de kleding, gelukkig….Daarna weer terug naar school met Bob. De buiten Huussense mannen en vrouwen moesten even laten zien hoe goed ze zijn in de Huussense taal. De uiteindelijke winnaar ondergetekende mocht de 1e prijs in ontvangst nemen. Tussendoor was nog ons eigen optreden, het uitdelen van de onderzetters tijdens het liedje ‘Am Prosit’. Wij vonden het een mooi gebaar naar de Kraonige Zwaone medewerkers toe om alvast te bedanken voor de mooie jaren die er zullen komen. Ik voel me al aardig thuis bij de Kraonige…ik zie uit naar 3 fantastische carnavalsjaren, maar met zo’n geweldige club mensen om me heen zal dat zeker goed komen! Ter afsluiting van de avond hebben we nog een voor ons toepasselijk lied gezongen “hier stond je dan vanavond”.

Resterende weken

Wat is het zo ineens stil. Eerste dagen, weken was er nog volop dingen te regelen, het bedenken van leuke activiteiten naar de Kraonige Zwaone toe. En nu valt het ineens stil, computerstilte. Even geen activiteiten. Laten we zeggen stilte voor de storm. Want “storm” zal er komen. Eind december paar leuke uitjes en dan vanaf 14 januari gaat het eindelijk beginnen. Ik kan niet wachten. 

08-12-11 Soosavond Raod van elf

De vaste soos avond stond op het programma. Normaal gesproken is het café “Het moment”  maar deze keer was het bij René Bouwman thuis in de vergaderruimte.
Ik was om 21:00 uur welkom voor een borrel en een drankje. Geweldig om op deze manier de mannen te leren kennen, er achter komen wat er in het vat zit! Nou die avond was het Grolsch. Mannen, mijn voorkeur gaat toch uit naar Heineken.
Zoals mij meestal overkomt ben ik altijd eerder te vroeg dan te laat, zo ook die avond. Ze waren nog aan het vergaderen. Ik kon gewoon aanschuiven en ik mocht zelfs mijn mening geven. Zo zag ik meteen dat het bij de Raad van elf niet alleen om het ‘zuupen’ gaat maar er worden ook zeker serieuze zaken besproken en bedacht. Mannen, ik neem mijn ‘steek’ ervoor af.
Waar ik ook achter ben gekomen en dat geldt voor de gehele club, is dat iedereen ontzettend actief is en er veel tijd in steekt. De één natuurlijk soms iets meer als een ander, maar dat zie je overal. Maar ik denk dat ieder op zijn manier toch zijn steentje bijdraagt. Wederom neem ik voor jullie allen mijn ‘steek’ weer af.

Ik dwaal nu wel erg af. Even terug naar de soosavond.
Na de vergadering kwamen de drankjes en hapjes op tafel en werd er lekker geouwehoerd. Waar ik me verder niet over uitlaat voordat ik verkeerde dingen vermeld. Haha. Ik had de eer om met een paar andere de deur te mogen sluiten wat wel aangeeft dat ik het bijzonder gezellig vond. 
Bij deze wil ik jullie bedanken voor de Huussense  paraplu. Met dit weer komt de plu wel van pas.

12-12-11 De neus van de Prins

Maandag 12 december, eindelijk is het zover. Mijn neusoperatie. Al ruim een jaar loop ik te snotteren en zitten mijn neusgaten helemaal dicht. Door de neus ademen ging helemaal niet meer, altijd alleen nog maar door mijn mond. Bij de operatie hebben ze mijn neuspoliepen verwijderd, de operatie is heel goed verlopen. Ze hebben helaas niet alles weg kunnen krijgen omdat bij de oogkas ze het te gevaarlijk vonden om blijvende letsel op te lopen. Stel je voor kan ik mijn mooie prinsessen niet meer kan zien.
Geen napijn, de dagen erna aardig kunnen slapen ondanks dat mijn neusgaten vol zaten met tampons. Weet ik meteen hoe de vrouwen zich eigen 1x in de maand voelen. Haha.
Donderdag middag mochten eindelijk mijn tampons eruit. Ik kan je verzekeren dat het geen pretje was. Zulke opgezwollen dingen die door mijn kleine neusgaten moeten, au. Hopelijk hebben de dames dat gevoel niet. Maar goed, eenmaal eruit was wel een verlichting, een verademing dat ik weer door mijn neusgaten kan ademen.
Nu de komende zes weken spoelen met zoutwater en we kunnen als het goed is de eerste 6 jaren er weer tegen aan.
  

De maand December even een rustige maand, heerlijk even weer met familie en vrienden alle feestelijke dagen vieren en alle eerste indrukken op me in laten werken.

Ik wens iedereen, ook namens Monique en onze kinderen Pim en Sara, alvast hele fijne feestdagen een heel goed begin van 2012! Tot in het nieuwe jaar….

Huusse, Helau! Huusse helau! Huusse helau!
 

Zo het is weer tijd voor een update van de Prins! Zal ik het ’s in het Huusses prebieren? Nee toch maar niet….moet eerst maar even schrijfles gaan volgen bij een kenner (wie bied zich aan?)

Het lijkt alweer een tijd geleden, mijn onthulling…maar in beleving is het nog de dag van gisteren. Eindelijk was het zover. Familie was ingelicht, een gedeelte van mijn elftal zou ook komen niet wetende dat IK de Prins van Huusse zou worden.  Mooiste was dat ik zelf nog eerst mee naar de zaal ging. Even een lekker biertje drinken, met wat mensen gesproken die ook niet wisten dat IK De prins van Huusse zou worden. Er was al afscheid genomen van diversen mensen, er waren al verschillende nieuwe leden aangesteld. Stripke Veur kwam op en ik dacht nu is tijd om te gaan. Ik liep niets vermoedend weg naar buiten, naar de locatie waar we hadden afgesproken. Daar zaten al een paar mensen op mij te wachten. Later kwamen de hoftimmerlieden binnen om met mij kennis te maken, wat waren zij blij verrast dat IK de nieuwe Prins van Huusse zou worden. Het was tijd, om mij aan te kleden en in mijn surprise te stappen. Overal was aan gedacht; een lampje, ventilatie gaten, hengsels om mij vast te houden en schuim zodat ik lekker zacht zou liggen. Was wel bang dat in slaap zou vallen, zo zacht. Eenmaal binnen gereden begon de speech. Ik had een mooi kiertje waar ik doorheen kon kijken. Wat waren de mensen nieuwsgierig, Wat was mijn echtgenote, Monique, toch zenuwachtig. Zo zenuwachtig dat sommige mensen het door hadden dat ik er wel eens in kon staan. Eenmaal toen de deurtjes open waren kon ik er eindelijk uit om aan de mensen te laten zien dat IK de Prins van Huusse ben. Wat was iedereen blij verrast. Eindelijk een …… nee zo zie ik dat niet ik ben gewoon 1 van de vele die mij voor zijn gegaan. En dat ik nou bij een van die vele hoor voelt goed. Na dat ik mijn attributen heb mogen ontvangen was het wachten op mijn mooie prinsessen, Corine Scholten en Dieteke Lentjes. Van naam kende ik ze al, van gezicht nog niet. Voor de meiden was het net zo spannend als voor mij. Zal de klik voor de komende drie jaren er zijn? Nou reken maar. Dat kan ik nu al zeggen omdat we inmiddels al een aantal weken er op hebben zitten. Onwennig waren we nog wel aan het zoeken wat we moesten doen. Gelukkig hielp Jan Zweers ons daar prima doorheen. Na de felicitaties die volgens Jan te lang duurde, maar Jan ik kon die mensen toch niet laten staan, gingen we over naar de 1e prijsuitreiking. Wie had het mooiste lied gezongen op het Zwaonefestival?   Hans Buurman en Sjaak Benders – Mien Sanseveria. Daarna was het gezellig feesten en wat was het een leuke avond vond ik zelf. Ik heb er van genoten, ik hoop dat jullie ook van mij hebben genoten. En wat heb ik een mooi hof om me heen, twee prachtige prinsessen en een fantastische hofmaarschalk. Ik vind het een mooi plaatje, jullie ook?

De afgelopen weken was een hele spannende maar ook leuke tijd, je liep toch rond met het best bewaarde geheim van Huusse. De week voorafgaand aan de onthulling gonsde er in Huusse allerlei namen rond maar ik werd steeds niet genoemd. Tja, waarschijnlijk had het ook niemand het ooit kunnen raden!

15-11-2011 Opening Sancta Maria

Het 1e officiële optreden was een feit, naar Sancta Maria. Best wel spannend, voor het eerst opkomen. Welke volgorde moeten we lopen? Waar gaan we staan? Moeten we iemand feliciteren? Vragen die in de hal van Sancta Maria bij ons op kwamen en nog niet hadden besproken. Even de koppen bij elkaar gestoken, besproken en we wisten meteen meer. Toch wel fijn. Wist niet wat we er van moesten verwachten maar later bleek dat het een leuke, gezellige avond was. Verschillende carnavals verenigingen waren aanwezig, mooie optredens waren van de Angerse en Huussense Dansgardes, het Huusses Mins was er natuurlijk ook, enz. enz.  aan het einde van de avond namen we afscheid van de Oude Rakkers en gingen richting huiswaarts. Leuk was toch nog wel te horen dat ik mooie kütte heb!

Deze week nog het volgende namens de prins:

Medewerkersavond

Resterende weken

Soos avond raad van XI

Vandaag weer eens op pad voor mijn outfit. Het prinsenpak was al geregeld en komt vandaag of morgen binnen. Ik ben heel benieuwd hoe dat mij zal zitten. Maar een prins op blote voeten is natuurlijk ook niet alles. Dus dat gaan we vandaag eerst maar eens even regelen. Het rijden was niet lang. Wel spannend of ze mijn maat wel zouden hebben. Ik wil nog wel eens op grote voet leven.  Kom ik daar de winkel binnen, wederom een hele bijzondere winkel, hebben ze er schoenen staan in alle soorten en maten. En jawel hoor, ook in mijn maat en in mijn “kleur” hebben ze een paar. Ik heb de schoenen niet eens gepast, kon zo wel zien dat ze zouden passen. Ik heb ze meteen inlaten pakken en meegenomen. Mijn carnaval kan nu niet meer stuk.  Wordt vervolgd….

Vleiskeuren in Huissen, zoals elk jaar lopen we ook dit jaar even een rondje met de kinderen. Heel veel bekenden die er rondlopen maar ook heel veel van de carnaval. Toch vreemd om ze aan te kijken, je bent gewoon bang dat iemand het op een of andere manier aan je kan zien. Zelfs Jan Zweers komen we tegen en die zegt ons niet eens gedag,  zo’n groot geheim is het nog! Iemand denkt te weten wie de nieuwe Prins van Huissen wordt. Er wordt een naam genoemd,  ja hoor, hij/zij weet het zeker zoals hij doet, hoe hij zich gedraagt het is helemaal duidelijk! 

Het blijkt hoe goed het grootste geheim van Huissen bewaard  is en moet blijven. Niets wordt aan het toeval overgelaten. Op een geheime plaats wordt afgesproken. Vandaag gaan we namelijk met een kleine delegatie van het bestuur op pad om het pak aan te laten meten. Van mijn vrouw nog instructies meegekregen over de kleur maar die staat al vast zo blijkt. Was ook meteen een mooie mogelijkheid om enkelen te leren kennen. Van gezicht natuurlijk wel bekend maar inhoudelijk nog te weinig. En zij konden mij verder leren kennen. Het voelde meteen goed. Dacht bij mezelf dit is het begin van iets moois. Merkte meteen wel dat ze keer op keer elkaar op een grappige manier verbaal een “hak“ proberen te zetten.  De soort humor die ik wel leuk vind...