Woensdag 10 augustus 2011:

Of ik om 20.00 uur even langs wil komen om “ja”te zeggen, of wordt ik de eerste die ”nee” zegt.  Kom ik binnen en daar zitten ze dan; Jan mijn toekomstige “maatje”,  Remon de “jonge oude prins, Wim (van Baal) mijn nieuwe “mailmaatje”, Wim (Roelofs) de “nieuwsbrenger”,  Patrick de “centenknieper”, Piet de “oplettende” en Henk de “moppentapper”  vol spanning te wachten. Ik had verscheidende vragen (met in mijn achterhoofd als antwoord, “ja ik doe het”) die positief werden beantwoord. Natuurlijk ga ik het doen! Het is natuurlijk op de eerste plaats een hele eer om voor deze functie gevraagd te worden en dat mag en kan je zeker niet weigeren.  Jan Zweers had al meteen mijn naam bedacht, ik word Prins …………………. van Huissen! Het blijft spannend allemaal, maar ik begin ook al een beetje aan het idee te wennen. Aankomende zaterdag gaan we al het pak aan laten meten. Nog wel even gevraagd of ze misschien van een andere carnavallist hadden gehoord mij te vragen. Op de laatste carnavalsavond afgelopen jaar kwam iemand naar mij toe en zei: “jij bent de nieuwe Prins” , maar nee dat was niet zo. Die carnavalist had er niets mee te maken maar krijgt achteraf wel gelijk.

Donderdag 11 en vrijdag 12 augustus 2011:

Nooit geweten wat zoiets moois met je kan doen. Elke minuut, elk uur en elke dag zitten mijn echtgenote en ik er aan te denken. Als we elkaar zien moeten we spontaan lachen.  Lachen  van spanning, ook vereerd en toch nog steeds vol ongeloof.

Wim Roelofs belt mij (rond etenstijd) op of ik thuis ben. Hij wil even langskomen! Ik dacht nog bij mezelf, die heeft misschien wat van mij nodig of hij wil me vragen voor de Raad van Elf van de Kraonige Zwaone of zo. Rond 18.30 uur belt hij aan, kinderen zijn lekker buiten aan het spelen en mijn echtgenote  is nog op haar werk, ik laat ‘m binnen.  Hij valt gelijk met de deur in huis, jij bent de nieuwe Prins van Huissen……. mijn mond valt open van verbazing en ik zit enkele minuten alleen maar te lachen! Dat is een geintje dacht ik nog maar nee hij is bloedserieus. En er gelijk achteraan zegt hij: “en we hebben nog nooit een nee gehad”!!

Tuurlijk was ik zeer vereerd maar verwacht had ik dit nooit. Ik vraag ook aan Wim hoe ze bij mij terecht zijn gekomen. Om een lang verhaal kort te houden, ze hadden me een paar keer ergens gezien met activiteiten in Huissen en toen was ik ze opgevallen en ineens hadden ze zoiets van “dat is de nieuwe Prins van Huissen”. Ik heb aan Wim gevraagd of ik er even over na mocht denken en het met mijn echtgenote mocht bespreken. Dat mocht, ik kreeg tot woensdagavond de tijd dan moest ik langskomen tijdens de bestuursvergadering bij Wim thuis. Toen mijn echtgenote thuis kwam en ik haar het nieuws verteld had hebben we de hele avond  giebelend als twee pubers op de bank gezeten…. ik  d’n nieuwe Prins van Huissen???